Γνώση και απόγνωση…

Η ανεργία, τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια , η έλλειψη ρευστότητας , τα εξοντωτικά μέτρα λιτότητας είναι μερικά δεδομένα που έχουν δυστυχώς βυθίσει  την συντριπτική πλειοψηφία  της Κυπριακής Κοινωνίας στην κατάθλιψη αλλά και στην οικονομική κατάρρευση.

Υπάρχει απόγνωση στον κόσμο αφού δεν γνωρίζει που σταματά η κατρακύλα.  Δεν γνωρίζει πού είναι ο πάτος. Αν τουλάχιστον γνωρίζαμε πότε θα αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση προς μια θετική πορεία, τότε ο κάθε Κύπριος θα έβρισκε  έστω και λίγη αισιόδοξια  για να προσμένει την πολυπόθητη ανάπτυξη. Πέρα από τα λόγια , τις θεωρίες, και τους ψεύτικους πανηγυρισμούς το μέλλον συνεχίζει να προδιαγράφεται ζοφερό.  

Η έλλειψη εμπιστοσύνης στις Τράπεζες αλλά και στους θεσμούς, επιδεινώνει την απόγνωση. Η κερδοσκοπική αλαζονεία των Τραπεζών, η ατιμωρησία αλλά και η αποτυχία των θεσμών για διαφάνεια και σωστή διοίκηση / διαχείριση δείχνουν ξεκάθαρα ότι αγνοουν προκλητικά τα αισθήματα των πολιτών.  Η εμπιστοσύνη κερδίζεται με πράξεις . Με τα σημερινά δεδομένα, κερδισμέμος είναι η αναξιοπιστία και η ανασφάλεια. 

Απόγνωση λοιπόν παντού και δικαιολογημένα. Μέχρι λοιπόν να λάβουν γνώση αυτοί που οφείλουν να διορθώσουν τα πραγματα και τις καταστάσεις ώστε να διεκδικήσουν πιο δυναμικά την ανάπτυξη, η απογοήτευση του κόσμου θα συνεχίζεται. Ο απλός πολίτης  ζητά συγκεκριμένα μέτρα, που θα βάλουν μπροστά τον τροχό  της οικονομίας και όχι μέτρα λιτότητας που τον γυρίζουν δεκαετίες πίσω.

Δικαίως  η κοινωνία μας δεν έχει πειστεί ότι πλησιάζει ένα καλύτερο αύριο, αφού δεν γνωριζει ο Κύπριος πολίτης πότε θα έρθει  η πραγματική ανάκαμψη .  Η συνεχιζόμενη  λιτότητα,  το μόνο που καταφέρνει είναι να μειώνει τα έσοδα και να αυξάνει τις υποχρεώσεις και τα έξοδα. Ήδη το μνημόνιο αφαίρεσε από την οικονομία μας πολύ περισσότερα από αυτά που έδωσε και όταν μια εξοντωτική θεραπεία δεν βελτιώνει αλλα επιδεινώνει μια κατάσταση, τότε η απόγνωση είναι και φυσικό επακόλουθο.  Φυσικό επακόλουθο θα έπρεπε να ήταν και η δυναμική αντιδραση κάτι που δυστυχώς δεν έγινε στα επιθυμητά  επίπεδα. Τουλάχιστον  εδώ  αποδεικνύεται ότι με σωστή οργάνωση μπορεί να νικηθεί η αδράνεια και η αποχή. Εξάλλου,  φάνηκε πλέον ότι οι πολίτες θέλουν να φωνάξουν, να εκτονωθούν, να διαμαρτυρηθούν για τα αδιέξοδα στην ζωή τους .

Ο λαός απαιτεί σοβαρές και αξιόπιστες απαντήσεις στα προβλήματα και όχι άστοχες και ανούσιες θριαμβολογίες. Όμως την πιο θλιβερή εικόνα την συναντά κάποιος στη Νεολαία μας, η οποία βρίσκεται μεταξύ ξενιτιάς και απραξίας. Με αυτά που βιώνουν σήμερα οι νέοι μας, είναι ξεκάθαρο ότι η ίδια η ελπίδα της Κύπρου βρίσκεται σε απόγνωση.

Μιχάλης Κ. Πούρος

Για ένα Νοσοκομείο πιο φιλικό προς τον επισκέπτη…

Πρόσφατα χρειάστηκε να επισκεφθώ το νέο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας και πραγματικά, δεν είναι τυχαίο που πολλοί το έχουν αποκαλέσει Νοσοκομείο – Λαβύρινθο. Χαριτολογώντας κάποιος είπε ότι βοηθά στο περπάτημα ο σχεδιασμός του και κάποιος άλλος «αναζητούσε» GPS (Global Positioning System).

Δεν έχω αντιληφθεί γιατί θα έπρεπε να απλωθεί αυτό το οικοδόμημα και να καλύψει τόση μεγάλη έκταση. Τα πλείστα σύγχρονα Νοσοκομεία που βλέπουμε στο εξωτερικό χρησιμοποιούν το ύψος για τον σχεδιασμό του κτιρίου και όχι το πλάτος. Δυστυχώς, αυτό δεν είναι κάτι που μπορεί κάποιος να διορθώσει σήμερα αλλά τουλάχιστον να γίνουν ενέργειες να βοηθηθεί ο επισκέπτης:

1. Η υποδοχή του Νοσοκομείου χρειάζεται αναβάθμιση και εκσυγχρονισμό.

2. Θα μπορούσε η τεχνολογία να βοηθήσει ποικιλοτρόπως στην πληροφόρηση των επισκεπτών.

3. Επιβάλλεται η δημιουργία προσωπικών χαρτών για εντοπισμό του κάθε ιατρικού τμήματος. Αυτοί οι χάρτες θα μπορούσαν να είναι διαθέσιμοι και στην ιστοσελίδα του Νοσοκομείου για εκτύπωση (παράδειγμα η ιστοσελίδα του Πανεπιστημίου Κύπρου).

4. Οι σημάνσεις στο κτίριο χρειάζονται επανατοποθέτηση ώστε να εξυπηρετούν πραγματικά τον σκοπό τους.

Θεωρώ ότι οι πιο πάνω εισηγήσεις μπορούν να βοηθήσουν προς την σωστή κατεύθυνση, ώστε το Νοσοκομείο Λευκωσίας να γίνει τουλάχιστον έτσι, πιο φιλικό προς τον επισκέπτη.

Μιχάλης Κ. Πούρος

Σχολική Εφορεία Ιδαλίου και το Μέλλον του Θεσμού…

Μέσα στα πλαίσια της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης κύριος στόχος είναι να υπάρξει μια πιο ανθρωποκεντρική παιδεία. Σκοπός είναι να υπάρξουν σύγχρονα και ανθρώπινα σχολεία αλλά και ένα εκπαιδευτικό σύστημα που διαμορφώνει σωστούς χαρακτήρες. Μέσα από την εκπαίδευση θα πρέπει να καλλιεργείται η ανθρώπινη αξιοπρέπεια αλλά και ο σεβασμός προς τη δημόσια περιουσία και το περιβάλλον. Ο ρόλος των Σχολικών Εφορειών με τα σημερινά δεδομένα κρίνεται ως καθοριστικός, για την δημιουργία σωστού εκπαιδευτικού περιβάλλοντος ώστε η μάθηση να γίνεται σε ιδανικές συνθήκες. Η συντήρηση, η διαφύλαξη και η ανάπτυξη των σχολικών χώρων αποτελούν μόνιμη έγνοια για κάθε Σχολική Εφορεία.

Ως Σχολική Εφορεία Ιδαλίου έχουμε αναγνωρίσει από την πρώτη στιγμή αυτό τον δύσκολο ρόλο και σε αυτά τα 5 χρόνια της θητείας μας προσπαθήσαμε να επιλύσουμε πολλά προβλήματα στα σχολεία της εκπαιδευτικής μας περιφέρειας αλλά και να τροχιοδρομήσουμε λύσεις για θέματα ανάπτυξης νέων σχολείων. Σημαντικά έργα και δράσεις που υλοποιήθηκαν ή ολοκληρώνονται σύντομα είναι:

• Α’ Δημοτικό - Υλοποιήθηκε η αναπαλαίωση του ιστορικού σχολείου και η ανέγερση νέου σχολικού κτηρίου.

• Β’ Δημοτικό - Ολοκληρώθηκε η ανέγερση νέων τάξεων, η αντισεισμική αναβάθμιση του σχολείου αλλά και οι αναδιαμορφώσεις εσωτερικών και εξωτερικών χώρων.

• Γ’ Δημοτικό – Ολοκληρώθηκαν έργα για επέκταση των αποθηκευτικών χώρων, συντηρήσεις και μονώσεις ταρατσών, και βελτιώσεις στον χώρο στάθμευσης.

• Λύκειο Ιδαλίου - Αναμένεται να ολοκληρωθεί σύντομα η αμφιθεατρική τάξη όπως επίσης και η ανέγερση νέων αιθουσών για την ειδική μονάδα εκπαίδευσης αλλά και η διαμόρφωση εσωτερικών χώρων. Επιπλέον, ολοκληρώνεται η συντήρηση των κτιρίων αλλά και των ανοικτών χώρων.

• Α’ Νηπιαγωγείο Α. Παναγίδη - Έχει συντηρηθεί και επιδιορθωθεί η περίφραξη του σχολείου και ολοκληρώνεται η ανέγερση νέας αίθουσας για την ειδική εκπαίδευση.

• Β’ Νηπιαγωγείο - Υλοποιήθηκε η ανέγερση νέου σχολικού κτηρίου.

• Γ’ Νηπιαγωγείο Αγ. Κων/νου & Ελένης - Ολοκληρώθηκε η ανέγερση νέων τάξεων και οι αναδιαμορφώσεις των εξωτερικών χώρων.

• Γραφεία Εφορείας - Ολοκληρώνεται σύντομα η επέκταση των γραφείων της Σχολικής Εφορείας αφού οι ανάγκες είναι πλέον αυξημένες.

Πέραν από τα πιο πάνω κτηριακά έργα, με την καθημερινή και σημαντική συνδρομή του προσωπικού μας, έγιναν και γίνονται πολύπλευρες και ποικιλόμορφες ενέργειες ώστε να υπάρχει συνεχής βελτίωση στα ακόλουθα θέματα:

 Συντήρηση και καθαριότητα κτηρίων.

 Έγκαιρος Προγραμματισμός και Οργάνωση των αναγκών στα σχολεία.

 Σωστή Διαχείριση των Κλειστών Αιθουσών Πολλαπλής Χρήσης.

 Σωστή Λειτουργία των Κυλικείων.

 Διαφύλαξη της Σχολικής Περιουσίας.

 Σωστή Λειτουργία των Συμβουλευτικών Επιτροπών Σχολείων.

 Επαρκή Στελέχωση αλλά και Διεύθυνση του Προσωπικού.

 Συχνή Ενημέρωση των Δημοτών.

 Συμμετοχή και προσφορά σε Κοινωνικές Δραστηριότητες.

Σε αυτά τα 5 χρόνια είχαμε ως προτεραιότητα την σωστή συνεργασία με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς δηλαδή το αρμόδιο Υπουργείο, το Δημαρχείο αλλά και τους Συνδέσμους Γονέων και δώσαμε έμφαση στην αποτελεσματική επικοινωνία με τους Διευθυντές των Σχολείων. Θα χαρακτήριζα χωρίς καμία επιφύλαξη την συνεργασία της Σχολικής Εφορείας με όλους αυτούς τους Φορείς ως άψογη. Συνεργασία υπήρξε και με άλλους φορείς όπως είναι το ΣΚΕ Δαλιού, με την πρωτοβουλία του οποίου λειτουργούν παιδικές λέσχες σε δύο Δημοτικά τα απογεύματα.

Έχουν γίνει πολλά, όμως όταν μιλούμε για σχολεία πάντα χρειάζεται να γίνουν περισσότερα. Στις 18 Δεκεμβρίου παραδίδουμε την σκυτάλη. Είμαστε σίγουροι ότι στις προτεραιότητες των νέων Σχολικών Εφόρων θα είναι η ανέγερση νέου Δημοτικού Σχολείου αλλά και νέας Προδημοτικής στην ενορία Αγίων Κωνσταντίνου & Ελένης όπως επίσης και η ανέγερση κλειστής αίθουσας στο Α’ Δημοτικό Σχολείο Ιδαλίου.

 

Από το 2006 οι Εφορείες έχουν θεσμικά αναβαθμιστεί για δύο βασικούς λόγους. Πρώτο, το γεγονός ότι τα 4 μέλη της Σχολικής Εφορείας προέρχονται από το Δημοτικό Συμβούλιο αυτό έχει βοηθήσει στην περισσότερη εμπλοκή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Δεύτερο, το γεγονός ότι τα υπόλοιπα 7 από τα 11 μέλη της Σχολικής Εφορείας εκλέγονται απευθείας από τον κόσμο, αυτό και μόνο, έχει δώσει περισσότερη υπόσταση και ευθύνες στον θεσμό.

Ενώ όμως οι ευθύνες έχουν αυξηθεί, οι Σχολικές Εφορείες σήμερα αντιμετωπίζουν τεράστια ποικιλόμορφα προβλήματα, τα οποία, το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού θα πρέπει να μελετήσει σοβαρά έτσι ώστε η διαχείριση των σχολείων να γίνεται με πιο ευέλικτο, δημιουργικό και αποτελεσματικό τρόπο.

 

Θα πρέπει να διευκρινιστεί το μέλλον των Εφορειών σαν θεσμός. Ακούγονται σκέψεις για ενσωμάτωση τους στα Δημαρχεία. Επίσης, ακούστηκε και το ενδεχόμενο περαιτέρω συμπλεγματοποίησης τους έτσι ώστε να μην υπάρχουν τόσες πολλές ξεχωριστές Εφορείες. Δυστυχώς, κανένας δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα ποια θα είναι η εξέλιξη σε αυτό το θέμα. Είναι ένα ερώτημα που πλανάται και αφαιρεί από τις προοπτικές που θα έπρεπε να υπάρχουν.

Θεωρώ ότι έφτασε η ώρα να αρχίσει ένας μεθοδικός διάλογος όλων των εμπλεκομένων, έτσι ώστε να παρθούν οι αναγκαίες στοχευμένες αποφάσεις οι οποίες, είτε θα βελτιώνουν το υφιστάμενο σύστημα παροχής αυτών των υπηρεσιών είτε θα το αλλάξουν ριζικά.

Μιχάλης Κ. Πούρος

Πρόεδρος, Σχολικής Εφορείας Ιδαλίου

Άλλου Παπά Ευαγγέλιο…

Άρθρο 22/12/2010
Όλοι αναφέρονται στο πνεύμα των Χριστουγέννων αλλά πιο είναι αυτό το πνεύμα τελικά; Η αγάπη, η ειρήνη, η ευσπλαχνία, αλλά κυρίως η ταπεινότητα συνδιαμορφώνουν την εικόνα και τα μηνύματα της γιορτής για την γέννηση του Χριστού.

Δυστυχώς, πρώτα και κύρια η Εκκλησία έχει ξεφύγει τελείως από αυτό το πνεύμα. Οι θεόρατοι ναοί κάθε άλλο παρά ταπεινότητα εκπέμπουν. Ο Χριστός γεννήθηκε ανάμεσα στα ζώα και τα άχερά και αυτοί ντύνουν τους ναούς με χρυσάφι και πολυτέλεια. Δεν είναι μυστικό ότι οι περισσότεροι ναοί στην Κύπρο θυμίζουν παλάτια παρά ναούς για προσευχή και περισυλλογή. Με όλο αυτό τον πλούτο να σε περιτριγυρίζει, με όλους αυτούς τους τεράστιους πολυέλεους πάνω από το κεφάλι σου και με τα χρυσαφένια δισκοπότηρα, στο μυαλό σου κάθε άλλο παρά η διδασκαλία του Χριστού έρχεται.

Σε τέτοιες περιόδους όπου ο λαός περνά δύσκολες ώρες λόγω οικονομικής κρίσης όλος αυτός ο πλούτος της εκκλησίας προκαλεί. Προκαλούν όλοι αυτοί οι Επίτροποι που συνεχίζουν να ζητούν λεφτά από τον λαό για να κτιστεί άλλη μια θεόρατη εκκλησία ή για να γίνουν αγιογραφίες ή για να αγοραστεί ένας «βασιλικός» σκάμνος. Ζητούν δηλαδή από τους φτωχούς να δίνουν εισφορά στον πλούτο και δυστυχώς η πάμπλουτη Εκκλησία δεν επιστρέφει αυτά που πρέπει στην κοινωνία, στους φτωχούς και σε όσους έχουν ανάγκη. Βλέπετε υπάρχουν οι επενδύσεις, οι διάφορες επιχειρήσεις που φαίνεται ότι έχουν προτεραιότητα ώστε τα εκατομμύρια να γίνουν ακόμη περισσότερα.

Αλήθεια αν αφαιρέσουμε μόνο το χρυσάφι και την πολυτέλεια που υπάρχει στους ναούς, αν αφαιρέσουμε δηλαδή αυτά που ο ίδιος ο Χριστός πολέμησε και απεχθανόταν, πόσα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα θα μπορούσαμε να λύσουμε σήμερα στην Κύπρο; Μια τέτοια κίνηση θα έδινε πίσω μεταξύ άλλων και την χαμένη ταυτότητα της Εκκλησίας. Θα ήταν μια ευκαιρία να εφαρμόσει στην πράξη αυτά που έλεγε και δίδαξε ο Χριστός διότι τελικά τα ράσα δεν κάνουν τον παπά. Με τόσο πλούτο οι άγιοι πατέρες κάθε άλλο παρά αγιότητα εκπέμπουν. Τα σχόλια μου δεν στρέφονται προς τους απλούς ιερείς και τα μικρά ξωκλήσια αφού παραμένουν μια γνήσια παραφωνία στο «έργο» της ηγεσίας της Εκκλησίας.

Η αυτοκριτική είναι μεγάλη αρετή και ο καθένας μας πρέπει να κάνει την δική του ιδιαίτερα αυτές τις μέρες των Χριστουγέννων. Η Εκκλησία πρέπει να κάνει σύντομα και την δική της αυτοκριτική μέσα από ένα απλό ερώτημα: Αυτά που διδάσκει τα εφαρμόζει; Δυστυχώς, στα λόγια του Αρχιεπισκόπου δυσκολεύεσαι να βρεις μηνύματα αγάπης και συμφιλίωσης. Στο δικό μου το μυαλό, άλλα ψάλλουν και άλλα κάνουν. Πότε η ηγεσία της Εκκλησίας θα κάνει αυτοκριτική και θα θέσει φραγμό στην μεγαλομανία παραμένει άγνωστο και μάλλον είναι άλλου παπά Ευαγγέλιο…

Μιχάλης Κ. Πούρος

Ας έκτιζαν ένα ουρανοξύστη λιγότερο…

Άρθρο Μάρτιος 2009

Φτάνοντας στο Ντουπάϊ μαγεύεσαι από την χλιδή. Τίποτα δεν θυμίζει ότι εκεί προΰπήρχε έρημος. Το νέο αεροδρόμιο είναι υπερσύχρονο, πολυτελές και μεγαλοπρεπές επιβεβαιώνοντας στο μυαλό μου ότι το πετρέλαιο κάνει θαύματα.

Βγαίνοντας από το αεροδρόμιο μένεις έκθαμβος για τα αρχιτεκτονικά δημιουργήματα. Ως προορισμός το Ντουπάϊ, έχει βρει τον τρόπο να διαφοροποιηθεί μέσα από μοναδικά αριστουργήματα ώστε να προσελκύει επισκέπτες αλλά και για να μετατρέψει την έρημο σε ένα σημαντικό πολυεθνικό επαγγελματικό κέντρο. Σίγουρα το χρήμα είναι η κινητήρια δύναμη και εδώ φαίνεται ότι έχει συμβάλει τα μέγιστα ώστε το μέρος αυτό να αποκτήσει μια παγκόσμια φήμη. Επιπλέον σημαντικό ρόλο στο Ντουπάϊ διαδραματίζει η καινοτομία, η ευρηματικότητα και η δημιουργικότητα στην κατασκευή έργων. Έφεραν νερό στην έρημο δημιουργώντας ολόκληρες λίμνες και έκαναν την θάλασσα ξηρά. Έχουν επενδυθεί πολλά για να κερδίσουν ακόμη περισσότερα. Από την άλλη, η αλλοίωση του φυσικού περιβάλλοντος έχει προκαλέσει περιβαλλοντικές αντιδράσεις για τις συνέπειες αυτών των έργων.

Μάθαμε για το Ντουπάϊ μέσα από σειρά μηνυμάτων στο ηλεκτρονικό μας ταχυδρομείο και η πραγματική εικόνα είναι ακόμα πιο εντυπωσιακή. Υπάρχουν όμως και εικόνες που δεν έρχονται ποτέ στις οθόνες μας και αφορούν τις συνθήκες των εργατών που εργάζονται σε αυτά τα μεγάλα έργα. Διπλές βάρδιες αφού ο χρόνος είναι χρήμα και χαμηλοί μισθοί ώστε να μεγιστοποιούνται τα κέρδη. Μπορεί οι ουρανοξύστες στο Ντουπάϊ να στοχεύουν τον ουρανό, όμως οι μισθοί των εργατών πιάνουν πάτο. Επιβεβαίωσα στο μυαλό μου για ακόμη μια φορά ότι όπου υπάρχει πλούτος, υπάρχει φτώχεια αφού τα δύο αλληλοεξαρτώνται και αλληλοσυνδέονται όπως τον θύτη με το θύμα.

Είναι σωστό να θέτεις οράματα και να τα υλοποιείς αποτελεσματικά αλλά στην πορεία δεν πρέπει ή καλύτερα δεν επιτρέπεται να χάσεις βασικές ανθρώπινες αξίες όπως είναι οι σωστές εργασιακές συνθήκες, η δίκαιη αμοιβή αλλά και γενικά ο σεβασμός στην ανθρώπινη ύπαρξη.

Φεύγοντας από το Ντουπάϊ τα αισθήματα μου είναι ανάμικτα. Ας έκτιζαν ένα ουρανοξύστη λιγότερο για να σμικρύνουν τουλάχιστον οι οικονομικές ανισότητες. Τελικά τι ωφελεί να κτίσεις το πιο ψηλό κτίριο του κόσμου όταν κατεδαφίζεις ανθρώπινες ψυχές. Στο μυαλό μου θα ήταν πολύ πιο όμορφα αυτά τα αρχιτεκτονικά θαύματα εάν γίνονταν με ένα πολύ πιο όμορφο τρόπο…

Μιχάλης Κ. Πούρος

Κατηγορήθηκε Γραπτώς και Αφέθηκε Ελεύθερος…

Άρθρο 13 Νοεμβρίου 2008
Η φράση «Κατηγορήθηκε Γραπτώς και Αφέθηκε Ελεύθερος» αποτελεί μια συχνή αναφορά στις ειδήσεις, μετά την επιτυχή σύλληψη κάποιων οι οποίοι για διαφορετικούς λόγους έχουν παρανομήσει. Αντιλαμβάνομαι ότι για μικρά παραπτώματα ίσως να ευσταθή η πιο πάνω φράση αλλά για σοβαρά αδικήματα μάλλον δεν ανταποκρίνεται στην λογική ενός σωστού αποτρεπτικού συστήματος.

Πιο συγκεκριμένα διαβάζω στην εφημερίδα ότι σε επεισόδια που έγιναν πρόσφατα κάποιοι βρέθηκαν στο εδώλιο του κατηγορουμένου, αντιμετωπίζοντας 18 συνολικά κατηγορίες που αφορούν: «επίθεση κατά αστυνομικών, πρόκληση ζημιάς σε αθλητικές εγκαταστάσεις, πρόκληση πυρκαγιάς και κακόβουλης βλάβης, συμπλοκή κι επίθεση, χρησιμοποίηση επικίνδυνων οργάνων, καθώς και παρακώλυση της ομαλής διεξαγωγής του αγώνα». Πιο κάτω διαβάζω ότι τελικά αφέθηκαν ελεύθεροι για να καλεστούν σε μεταγενέστερο στάδιο. Και ερωτώ, τι πρέπει να γίνει για να ληφθούν πραγματικά δραστικά μέτρα για αποτροπή.

Τελικά ο κάθε Κύπριος γνωρίζει ότι εάν παρανομήσει και δεν πρόκειται για δολοφονία τότε κατά πάσα πιθανότητα θα «Κατηγορηθεί Γραπτώς και θα Αφέθει Ελεύθερος». Ύστερα απορούμε μεταξύ άλλων:
γιατί ο Κύπριος παρκάρει πάνω στα πεζοδρόμια,
γιατί οδηγά το αυτοκίνητο του σαν να είναι πύραυλος,
γιατί ρίχνει σκουπίδια όπου φτάσει
και γιατί, ούτε σε μια γραμμή δεν μπορεί να σταθεί.

Η απάντηση απλή. Υπάρχει απειθαρχία σε όλους τους τομείς της ζωής μας και αυτό προέρχεται σε μεγάλο βαθμό από την ατιμωρησία που υπάρχει. Η επιείκεια που δείχνουμε σε σοβαρά παραπτώματα ίσως και να αποτελεί παγκόσμιο φαινόμενο. Άλλωστε αξίζει να ερευνήσουμε εάν και σε άλλες χώρες χρησιμοποιούν την φράση «Κατηγορήθηκε Γραπτώς και Αφέθηκε Ελεύθερος».

Μιχάλης Κ. Πούρος

Ο Λόφος του Παρθενώνα…

Άρθρο - Δεκέμβριος 2008

Βλέποντας όλα αυτά που συμβαίνουν στην Ελλάδα νιώθεις μέσα σου μια απέραντη λύπη. Λύπη για το πώς κατάντησε αυτή η χώρα, διότι περί κατάντιας πρόκειται. Μια χώρα που δίδαξε τον κόσμο τόσα πολλά ιδεώδη όπως η Δημοκρατία, το Ολυμπιακό πνεύμα και έχει προσφέρει στην ανθρωπότητα ένα απέραντο Πολιτιστικό πλούτο.
Δυστυχώς, η Ελλάδα του Σωκράτη, του Αριστοτέλη, του Πυθαγόρα δεν έχει ούτε την παραμικρή σχέση με την Ελλάδα του χαώδους σήμερα. Και εκεί που νομίζαμε ότι οι Ολυμπιακοί του 2004 ανάστησαν αυτή την χώρα, λίγα χρόνια μετά τόσο τα πολλαπλά σκάνδαλα όσο και οι πετροπόλεμοι την βύθισαν ακόμη πιο πολύ στο σκοτάδι και την μιζέρια.

Ως γνήσιοι Έλληνες ρίχνουμε το φταίξιμο πάντα στους άλλους. Όπως και με τις πυρκαγιές που κάποιοι έλεγαν για «ασύμμετρη απειλή» έτσι και σήμερα κάποιοι άλλοι βλέπουν ξένο δάκτυλο πίσω από τον συνεχή πετροπόλεμο και τις εξεγέρσεις.

Τελικά η λέξη αυτοκριτική είναι μόνο για να βρίσκεται στο Ελληνικό λεξικό αφού πρακτικά ο Ελληνικός εγωισμός την αποφεύγει επιμελώς. Μόνο με την αυτοκριτική μας θα αντιληφθούμε γιατί οι νέοι έχουν μετατραπεί σε αναρχικές ωρολογιακές βόμβες.

Πολλά λέχθηκαν για τις αιτίες αυτού του τρομακτικού σκηνικού. Εγώ καταλήγω στα ακόλουθα:
-Φταίει το Ελληνικό πολιτικό κατεστημένο που επικεντρώνεται στα δύο μεγάλα κόμματα τα οποία έγινα συνώνυμο των σκανδάλων και της διαφθοράς.
-Φταίει η Ελληνική οικογένεια που δεν έχει τον χρόνο αλλά ούτε και τις γνώσεις να διαμορφώσει και να διαπαιδαγωγήσει σωστά τα παιδιά της.
-Φταίει η Ελληνική Παιδεία που ταλανίζεται από καταλήψεις και απαρχαιωμένες αντιλήψεις.
-Φταίει η Ελληνική τηλεόραση που βομβαρδίζει καθημερινά τον Ελληνικό λαό με σαχλά μηνύματα και υποκουλτούρα.
-Φταίει η Ελληνορθόδοξη Εκκλησία που έχει επικεντρωθεί στην ανάπτυξη πλούτου και στο κτίσιμο μεγαλοπρεπών χρυσαφένιων ναών αντί στην πνευματική καλλιέργεια του ποιμνίου.
-Φταίει η Ελληνική αστυνομία που για ακόμα μια φορά έχει ξεφύγει από τον πραγματικό της ρόλο και σκοπό.

Συνεπώς, όλοι αυτοί η θεσμοί της Ελληνικής κοινωνίας έχουν αποτύχει με αποτέλεσμα να υπάρχει δυσφορία, εξαγρίωση κυρίως από την νεολαία που αρνείται να κληρονομήσει αυτό το παρόν, σαν μέλλον. Είναι η εύκολη λύση να ρίξουμε το φταίξιμο σε αναρχικούς, σε ταραχοποιά στοιχεία, σε ναρκομανής και κουκκουλλοφόρους λες και αυτοί μας ήρθαν από το διάστημα, ξεχνώντας ότι και αυτοί είναι δημιουργήματα του ίδιου κοινωνικού συστήματος. Ένα σύστημα που τρώει τα παιδιά του αφού δημιουργεί οικονομικά και άλλα αδιέξοδα στην νεολαία και όχι μόνο.

Υπάρχει και η άποψη ότι τα όσα συμβαίνουν σήμερα στην Ελλάδα έχουν συμβεί και σε άλλες χώρες όπως, στην Γαλλία με τις εξεγέρσεις των μεταναστών, και στις ΗΠΑ με τον ξυλοδαρμό Αφροαμερικανών. Σωστή η επισήμανση αφού θεωρώ ότι όλες οι εξεγέρσεις πηγάζουν από τις παρενέργειες του ίδιου οικονομικού μοντέλου που έχει δυστυχώς επικρατήσει και μας διδάσκει ότι για να έχουν κάποιοι πολλά κάποιοι άλλοι θα πρέπει να έχουν λίγα (δηλαδή η μεγάλη πλειοψηφία). Ένα σκεπτικό που το δεχόμαστε με μεγάλη αφέλεια και σαν φυσικό επακόλουθο της «κατασκευής» του ανθρώπου. Ενώ υπηρετούμε ένα σύστημα που βασίζεται στον ανταγωνισμό και στην επικράτηση του πιο δυνατού σαν γνήσιοι υποκριτές βάζουμε και τον σταυρό μας κάθε λίγο στο όνομα του Χριστού που μίλησε μεταξύ άλλων και για «ισότητα». Ένα θέμα που η εκκλησία μας αποφεύγει να τονίζει γιατί δεν της συμφέρει το μοίρασμα των Χιτώνων. Με ένα τέτοιο σύστημα λοιπόν, όπου το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό και αυτός που δεν «τρώει» γενικώς είναι ο χαζός, τότε γιατί μας ξαφνιάζουν αυτά που βλέπουμε. Το σύστημα είναι ένοχο και έχει διαβρώσει όλους τους θεσμούς που έχω προαναφέρει και οι οποίοι αποτελούν τις βάσεις για μια σωστή και υγιή κοινωνία.

Αυτοκριτική λοιπόν. Πρέπει επιτέλους να παραδεχτούμε τις αιτίες του προβλήματος και να αρχίσει μια προληπτική προσέγγιση για διόρθωση της ανωμαλίας που υπάρχει. Θα πρέπει να επικρατήσουν τα έξυπνα μυαλά αντί τα πονηρά. Να επικρατήσει το πνεύμα αντί η ύλη. Μπορεί αυτά που γράφω να τα θεωρείται σαν ουτοπία όμως, δεν υπάρχει επιλογή. Αλίμονο μας εάν δεχτούμε ότι αυτό είναι το πεπρωμένο μας. Αλίμονο μας εάν δεχτούμε το σήμερα ως το αύριο.

Εάν δεν αλλάξουμε φιλοσοφία στον τρόπο που προσεγγίζουμε τα πολλά κοινωνικά προβλήματα, δεν θα πρέπει να έχουμε αυταπάτες ότι παρόμοιες εξεγέρσεις θα υπάρχουν και στο μέλλον. Θεωρώ ότι θα αποτελούν ένα συχνό φαινόμενο και είναι ευτύχημα που οι αρχαίοι ημών πρόγονοι έκτισαν τον Παρθενώνα πάνω σε ένα λόφο. Ευτυχώς που δεν τον έκτισαν στο Σύνταγμα γιατί τα κομμάτια του θα ήταν διασκορπισμένα στους δρόμους και τα καταστήματα της Αθήνας. Ευτυχώς που έκτισαν αυτό τον φάρο Πολιτισμού πάνω σε ένα λόφο για να μας δίνει μια ελπίδα ότι ο άνθρωπος μπορεί να επανέλθει, να μεγαλουργήσει ξανά και να καταφέρει πολλά. Η ελπίδα μας λοιπόν με όλα αυτά τα λυπηρά που βλέπουμε ο λόφος του Παρθενώνα…αυτός μας απέμεινε!
Μιχάλης Κ. Πούρος
εκ Βατυλής